I w tym momencie wzrasta popularność zawodu „opiekunka osób starszych” jak i gotowość dania pracy opiekunce osób starszych przez osoby prywatnie w domu pacjenta.
Zatrudniana opiekunka oczywiście powinna mieć odpowiednie do tego typu pracy przygotowanie (kwalifikacje, ukończony kurs opieki nad starszymi osobami lub doświadczenie w opiece nad starszymi osobami). Wielu Niemców korzysta z pośrednictwa agencji pracy zatrudniających opiekunki. Najmilej widziane są właśnie Polki jako opiekunki osób starszych.

Większość Polek zatrudnionych w Niemczech pracuje jako opiekunka dzięki pośrednictwu polskich agencji pracy tymczasowej. Z formalnego punktu widzenia Polki świadczą usługi na terenie Niemiec. A wygląda to tak, że rejestrują działalność w Polsce i tam też odprowadzają składki na ZUS. W Niemczech natomiast wykonują pracę w ramach umowy o dzieło.

Po otwarciu rynku niemieckiego 1 maja 2011 status polskich opiekunek w Niemczech nadal pozostanie niejasny. Zalegalizowanie zatrudnienia nie jest równoznaczne z prawem do wykonywania tego zawodu. Chcąc pracować w Niemcyech jako opiekunka osób starszych (Pflegepersonal) trzeba posiadać odpowiednie kwalifikacje, a to oznacza ukończenie kierunkowego kursu zawodowego. Nie chodzi tu o personel pielęgnacyjny (Altenpflege) zajmujący się m.in. podawaniem zastrzyków, tylko o zwykłe opiekunki (Pflegepersonal).

Dzięki cichemu przyzwoleniu niemieckich władz, Polki opiekują się niemieckimi staruszkami, mimo zastrzeżeń co do legalności zatrudnienia i bez formalnych kwalifikacji. Ten stan rzeczy może się utrzymać po otwarciu rynku pracy. Nie pozostanie to jednak bez wpływu na wysokość zarobków.

Jest wiele kroków, jakie należy podjąć, by otrzymać wizę amerykańską. Istnieje też wiele obostrzeń. Po pierwsze, należy ustalić potrzebny rodzaj wizy. Następnie należy się udać do najbliższego konsulatu, zebrać potrzebne dokumenty, umówić się na osobiste spotkanie i przejść przez rozmowę z urzędnikiem biura imigracyjnego na lotnisku

Aby mieć pewność, że podanie zostanie rozpatrzone pozytywnie, należy zwrócić uwagę na najważniejsze punkty: podanie pobytu na czas określony, dokładnego celu wyjazdu, posiadanie wystarczających funduszy na pokrycie wydatków na miejscu oraz dowodu zamieszkania na stałe poza terytorium USA oraz wykazanie więzi społecznych i ekonomicznych, które zmuszą osobę wyjeżdżającą do opuszczenia w odpowiednim czasie USA i powrotu do domu.

Jestem przekonana, że to stereotyp. Nie ulega jednak wątpliwości, że kobieta na rynku pracy ma sytuację trudniejszą niż mężczyzna. Przede wszystkim dlatego, że to ona, a nie on, może rodzić dzieci. Właśnie ta „predyspozycja” wyłącza ją z życia zawodowego na pewien czas – krótszy albo dłuższy. Nie nazwałabym jej zatem płcią słabszą, ale tą, której sytuacja na rynku pracy jest trudniejsza.
I właśnie z uwagi na tę trudniejszą sytuację na rynku pracy ruszyła II część kampanii „Mama Reaktywacja”…

Tak. Pierwsza część kampanii ruszyła w październiku 2009 roku i dotyczyła możliwości łączenia macierzyństwa z pracą zawodową – z perspektywy matki. Poruszaliśmy aspekty psychologiczne, czyli m.in.: z czym wiąże się dla kobiety wybór między pozostaniem w domu z dzieckiem a karierą zawodową, rozmawialiśmy o obawach matek, ich lękach, o kalkulacjach, jakie pojawiają się na etapie planowania rodziny, wbrew pozorom bowiem problem zaczyna żyć w głowach kobiet wcześniej niż z chwilą poczęcia dziecka. Kobiety często muszą pokonać własne obawy – chcą zajść w ciążę, ale boją się ewentualnych konsekwencji w miejscu pracy.

- Nikt nie chce być w takiej sytuacji, ale dobrą tego częścią jest to, że zwolnienie zmusza nas do zatrzymania się i przeprowadzenia kontroli siebie – stwierdza.